Türkiye’de vakıf üniversitelerinin 2025-2026 akademik yılı için açıkladığı öğrenim ücretleri, tartışmaları yeniden alevlendirdi. İşletme ve psikoloji gibi gözde bölümlerde yıllık maliyetler 1,5 milyon TL’yi aşarken, bu rakam İngiltere’deki üniversitelerin neredeyse iki katına çıkmış durumda.
Türkiye’de Rekor Ücretler
Yeni dönemde özel üniversitelerde en yüksek ücret 1 milyon 595 bin TL ile Sabancı Üniversitesi’nde belirlendi. Onu 1 milyon 590 bin TL ile Koç Üniversitesi takip ederken, Özyeğin, Bahçeşehir ve Kadir Has üniversiteleri de 1,2 ila 1,3 milyon TL bandında ücretlerle öne çıktı. İstanbul Bilgi ve Yeditepe’de yıllık maliyet 1 milyon TL’yi aşarken, Başkent ve Bilkent üniversiteleri 950 bin TL civarında kaldı. Listenin en alt sırasında dahi İstanbul Ticaret Üniversitesi 665 bin TL ile yer alıyor. Bu rakamların tümü, burs veya indirim uygulanmadan belirlenmiş ücretler. Özellikle büyük şehirlerdeki yaşam maliyeti de eklendiğinde, ailelerin karşı karşıya kaldığı yük katlanarak artıyor.
İngiltere’de Daha Uygun Bir Tablo
Birleşik Krallık’ta aynı bölümler için yıllık eğitim ücretleri 10.500–13.700 sterlin aralığında. Güncel kurlarla bu miktar 582 bin TL ile 760 bin TL arasında değişiyor. Yani İngiltere’deki birçok üniversite, Türkiye’deki vakıf üniversitelerinin neredeyse yarı maliyetine eğitim sunuyor. Örneğin Buckinghamshire New Üniversitesi’nde yıllık ücret 582 bin TL, York St John Üniversitesi’nde 596 bin TL seviyesinde. Leeds Trinity, Queen Margaret ve Plymouth üniversiteleri de 665–693 bin TL bandında yer alıyor. Listenin en yüksek ücreti olan Bolton Üniversitesi bile 760 bin TL ile Türkiye’deki pek çok özel üniversiteden daha ucuz.
Yurt Dışı Eğitim: Ekonomik ve Akademik Avantaj
Türkiye’deki özel üniversitelerin ulaştığı maliyetler, öğrencileri ve aileleri alternatif seçeneklere yönlendiriyor. İngiltere’deki üniversiteler, yalnızca daha uygun maliyetleriyle değil, aynı zamanda uluslararası geçerliliği olan diplomalar, küresel iş ve staj imkanları ve yabancı dil avantajı ile öne çıkıyor. Kira ve yaşam giderleri hesaba katıldığında dahi, toplam maliyetin Türkiye’deki özel üniversitelerle başa baş veya daha düşük kalabildiği vurgulanıyor. Bu durum, özellikle orta ve üst gelir gruplarındaki ailelerin çocuklarını yurtdışına göndermeyi daha cazip görmesine yol açıyor.
Türkiye’de vakıf üniversiteleri, ücret politikalarıyla Avrupa’nın birçok ülkesini geride bırakmış durumda. Gelir dağılımındaki dengesizlik ve yüksek enflasyon nedeniyle ailelerin eğitim bütçeleri zorlanırken, İngiltere gibi ülkeler hem ekonomik hem akademik avantajlarla öne çıkıyor. Mevcut tablo, önümüzdeki yıllarda “Türkiye’de mi yoksa yurtdışında mı eğitim?” sorusunun daha güçlü şekilde tartışılacağını gösteriyor.
