NASA, Artemis II görevi sonrasında yaptığı ayrıntılı mühendislik analizinde Orion uzay aracının ısı kalkanının beklendiği gibi çalıştığını bildirdi. Dört astronotu Ay çevresinde taşıyan görev, kapsülün Dünya’ya dönüşünde koruma sisteminin performansını da doğruladı.
Ajansın açıklamasına göre inceleme, yeniden giriş sırasında termal koruma sisteminin mürettebatı ve Orion sistemlerini ne ölçüde koruduğunu değerlendirdi. Bu test uçuşu, astronotların ilk kez Orion ile uçtuğu görev oldu.
Yeniden giriş verileri ve sıcaklık ölçümleri
Orion, dönüş sırasında ses hızının 39 katına ulaşan bir maksimum hıza çıktı. Araç dışındaki sıcaklıklar 4 bin Fahrenheit derecenin üzerine yükselirken, kapsül içindeki kabin sıcaklığı 70’li Fahrenheit derecelerde kaldı.
NASA, aracı Dünya atmosferine giriş noktasında hedeflenen konuma yalnızca 192 feet mesafede kaydetti. Kapsül, öngörülen iniş noktasından yaklaşık 0,59 mil uzaklıkta, San Diego açıklarında Pasifik Okyanusu’na indi.
İlk incelemelerde, dalgıç görüntüleri ve kurtarma gemisindeki kontroller ısı kalkanının beklenildiği gibi davrandığını gösterdi. Artemis I ile karşılaştırıldığında çatlak ve yanık kaybı miktarında belirgin azalma görüldü.
Artemis I bulgularından sonra yapılan değişiklik
NASA, Artemis I ısı kalkanı bulgularının kapsamlı analizi ve California’daki Ames Araştırma Merkezi’nde yapılan ark-jet malzeme testlerinden sonra Artemis II için yeniden giriş rotasını değiştirmişti. Bu kapsamda, aracın atmosfere giriş ile Pasifik’e iniş arasında kat edebileceği maksimum mesafe kısaltıldı.
Ajans, bu sınırlamanın ısı kalkanının Artemis I’de görülen olgunun oluştuğu sıcaklık aralığında daha kısa süre kalmasını sağlamak üzere uygulandığını açıkladı. Son değerlendirmeye göre bu değişiklik, çatlak ve yanık kaybını Artemis I’e kıyasla on kat azalttı.
Mühendisler, Artemis II ısı kalkanında değişen büyüklüklerde yalnızca dokuz yanık kaybı noktası tespit etti. Artemis I’de bu sayı 103 olmuştu. NASA, bunun ısı kalkanı tasarımının görevler arasında tutarlılık gösterdiğini ortaya koyduğunu belirtti.
Sonraki incelemeler ve Artemis III hazırlığı
Artemis II dönüşünden sonra 186 farklı Avcoat bloğundan oluşan ısı kalkanı, Kennedy Uzay Merkezi’nden Marshall Uzay Uçuş Merkezi’ne taşındı. Burada örnek çıkarma ve iç x-ray taramaları ağustos ayında başladı.
Ayrıca lazer taramalarıyla yüzey aşınması ölçülüyor ve bu veriler ön uçuş ölçümleriyle karşılaştırılıyor. NASA, bu çalışmaların uzun vadeli ısı kalkanı geliştirme, üretim ve veri toplama süreçlerine destek vereceğini bildirdi.
Ajans, Artemis II analizinin Orion’un aerodinamik ve aerotermal performansının mühendislik öngörüleriyle uyumlu olduğunu gösterdiğini açıkladı. Artemis III için ısı kalkanı tasarımında da, Avcoat bloklarında daha yüksek birliktelik ve tutarlı geçirgenlik hedefiyle güncellemeler yapıldı.
Artemis III için ısı kalkanı, Temmuz başında Kennedy’de crew module üzerine takıldı. Crew ve service modülleri ay sonuna doğru birleştirildi ve araç ilk kez enerji verilerek bağlantı hatları kontrol edildi.
Bu içerik bilgilendirme amacı taşır. Yatırım tavsiyesi değildir.
Temsili illüstrasyon
Kaynak: NASA.
