Türkiye’de yüksek enflasyon ve hayat pahalılığı en çok emeklilerin yaşamını olumsuz etkiliyor. Geçmişte asgari ücretin üzerinde seyreden emekli maaşları, bugün asgari ücretin oldukça altında kaldı. Yapılan hesaplamalar, emeklinin alım gücündeki dramatik düşüşü somut olarak gözler önüne seriyor. 2005 yılında emekli maaşı, asgari ücretin üzerinde iken tablo günümüzde tamamen tersine dönmüş durumda. Eylül 2025 itibarıyla en düşük emekli maaşı 16 bin 881 TL’de kalırken, asgari ücret 22 bin 104 TL’ye yükseldi. Bu fark, emeklilerin günlük harcamalarında doğrudan hissediliyor. Örneğin 2005’te maaşıyla 1344 ekmek alabilen bir emekli, bugün aynı maaşla sadece 1125 ekmek alabiliyor. Yani sofradan 219 ekmek eksilmiş durumda.
Çay ve Simitte de Alım Gücü Azaldı
Alım gücündeki erime sadece ekmekle sınırlı değil. 2005 yılında maaşıyla 1092 simit ve 874 bardak çay alabilen emekli, bugün aynı maaşla yalnızca 844 bardak çay içebiliyor. Bu veriler, emeklinin gündelik yaşamda en basit ihtiyaçlarını bile karşılamakta zorlandığını ortaya koyuyor. Emeklinin bütçesini en fazla zorlayan kalemler ise kira ve altın fiyatları oldu. 2005’te emekli maaşının yaklaşık üçte biri kiraya giderken, bugün bu oran maaşın neredeyse bir buçuk katına çıkmış durumda. Benzer şekilde, 2005 yılında en düşük emekli maaşıyla 12,36 adet çeyrek altın alınabilirken, bugün aynı maaşla yalnızca 2 çeyrek altın alınabiliyor.
Geçim Mücadelesi Ağırlaşıyor
Rakamlar, son 20 yılda emeklinin alım gücünün dramatik biçimde düştüğünü ve geçim mücadelesinin giderek ağırlaştığını gösteriyor. Artan hayat pahalılığı, dar gelirli kesimler içinde en kırılgan gruplardan biri olan emeklilerin yaşam kalitesini ciddi biçimde geriletiyor.
